نور علي و توهين به مقدسات

نور علی الهی در جاهائی از کتاب خود ادعا می کند که نباید به دیگران توهین کرد و خودش را رهبر تمام با ادبان جهان معرفی می کند و می گوید که نباید کاری با کار دیگران داشت اما می بینیم که نور علی در جای جای صحبتهای خود به دیگران حمله کرده و آنها را مورد توهین هم قرار داده است.در جائی به سادات اهل حق و در جائی دیگر به شیعه و در جائی دیگر به پیامبران و .........

یکی از این موارد توهین به سه تن از خلفا است که در جای جای کتابش این مساله را می توانید به وضوح ببینید به عنوان مثال می توانید به گفتار ۱۴۲۸مراجعه نمائيد:

ابابکر هیچگاه با حضرت مولی مخالفتی نداشت حتی چند مرتبه هم می خواست به نفع علی(زبونم لال یه سلام الله علیه می گفتی) استعفا بدهد عمر مانع شد ...... می توان گفت غاصب اصلی عمر بوده است اصلا ابابکر و عثمان در خواب هم نمی دیدند که خلیفه شوند زیرا بی عرضه تر از عثمان کسی دیگر نبود.

برادران اهل سنت/شیعه/مسیحیت/اهل حق واقعی هیچ گاه از گزند صحبتهای این فرد یعنی فتح الله جیحون آبادی مشهور شده به نور علی الهی در امان نبوده اند و هر کجا موقعیتی بوده است او به ادیان و مکاتب مختلف و عقاید آنها حمله نموده است و فقط ادعای احترام ادیان را مطرح نموده است اما در مرحله عمل می بینیم که جای هیچگونه دفاعی را از خود باقی نگذاشته است.